DORP VAN TOEN

Eenvoudig schoon was jij

mijn boerendorp met bos en hei,

met schorren en met welen

maar ‘k zag het niet,wat kon ’t me schelen.

Hoe simpel,’t leven toen

met boerderijen en veel groen,

met ieder dorp zijn helden

die elk hun verhaal vertelden.

Waar nu de diesels over ‘t asfalt razen

stond in mijn jeugd het vee te grazen,

waar nu een klaproos tracht te groeien

zag ‘k toen de tulpen bloeien.

Mijn dorp jij moet nu leren leven

met stank,met overlast en afgeschreven,

soms zie je zelfs de zon niet stralen

door stoom van Doel en zijn centrale.

Maar ach,ik weet nog wel hoe mooi jij was

een beek, een sloot, een waterplas,

de Frederik,een dijk met scheve bomen

een plaats om weg te dromen.

Het haventje,de vissers en de stropers

de geur van pek en teer,garnaalverkopers,

ik mis ’t nog alle dagen

dat Berendrecht van toen ’t zal nooit vervagen.

                                                                                                                       Jos Hendriks