MIJN POLDER WEENT

Mijn polder,wat hebben ze gedaan ?

Zomaar onder ‘t zand gespoten,

van je waardigheid ontdaan

en geofferd aan de gelddespoten.

Ik heb je nog geroken

ik heb je nog gevoeld,

je ligt daar nu gebroken

je aarde zwaar omwoeld.

Jij leerde mij jou te respecteren

je zuinig te bewaren,

maar wat kon ’t ze deren ?

Eén pennentrek,gedaan en niks te maren.

Nooit meer vissen in de boerenbeek,

niet meer door jouw landschap dwalen,

nooit meer zwemmen in de Snelle Kreek,       

niet meer met jouw schoonheid pralen.

Een winteravond vol met rommelpot,

wie kent nog hanskeknap,begankenis,de Drie Blokken,

wie heeft nog iets met God ?

Gedaan,voorgoed vertrokken.

Mijn polder weent,voelt zich bekocht

hij ligt nu metersdiep begraven,

één stinkend industrieel gedrocht

waar onze mooie dorpen lagen.

                                                                                                                    Jos Hendriks